స్నేహోత్సవ శుభాకాంక్షలు

మీకు ఎంత ఆకలిగా ఉన్నా, "ముందు నువ్వు తిను" అంటూ చేతిలో ఉన్న ఆహారాన్ని ఎవరికి అందిస్తారో... వారే మీ ప్రియ స్నేహితులు.

మీరు ఎంత అలిసిపోయి ఉన్నా. " ఆ కళ్ళు చూడు ఎంత లోతుకు పోయాయో, నువ్వు పడుకో, నీ పని నేను చేసేస్తాను" అంటూ ఎవరితో అంటారో - వారే మీ ప్రియ స్నేహితులు.

మీరెంత భయస్తులు అయినా, ఆ భయాన్ని పక్కకు నెట్టి, "నీకెందుకు, నువ్వెళ్ళు, నేను చూసుకుంటా" అని ఎవరితో అంటూ, ప్రాణాన్నిఅయినా పణంగా పెట్టేందుకు సిద్ధపడతారో - వారే మీ ప్రియ స్నేహితులు.

మీరెంత పెదవి విప్పకుండా మౌనంగా నవ్వుతూ కూర్చున్నా, "ఏమైంది, ఏంటి సంగతి?" అంటూ మీమనసును చదివేస్తారో - వారే మీ ప్రియ స్నేహితులు.

మీ మీద మీకే నమ్మకం లేనప్పుడు "నీ సత్తా ఇంకా నీకు పూర్తిగా తెలియదు. నువ్వేదైనా చెయ్యగలవు, పద నీ వెంట నేనున్నాను, "అంటూ వెన్నంటి ముందుకు నడిపిస్తారో - వారే మీ ప్రియ స్నేహితులు.

మీ బాధలో తనూ కలతనిద్రగా మారేవారు, మీ ఆనందంలో హాసరేఖగా మెరిసేవారు, మీ విజయంలో సోపానంగా మారి అంత ఎత్తునున్న మిమ్మల్ని చూసి మౌనంగా మురిసేవారు, మీ పరాజయంలో మున్ముందు దాగున్న కొత్త ఆశల్ని చిగురింపచేసేవారు, కష్టసుఖాల్లో మొట్టమొదట మీరు గుర్తుచేసుకునేవారు, అవసరంలో అడక్కుండానే ముందుకొచ్చి సాయం చేసేవారు - ఒకటేమిటి, అన్ని రూపాల్లో , అన్ని వేళలలో, మీకు తోడునీడగా ఎవరుంటారో - వారే మీ ప్రియ స్నేహితులు.

అటువంటి మిత్రులందరికీ "హార్దిక స్నేహోత్సవ శుభాకాంక్షలు !!!" - భావరాజు పద్మిని.

మార్పు

దారంటూ మారాలంటే అటుగా తొలి అడుగు మీరేకండి!

మార్పంటూ రావాలనుకుంటే - ఆ మార్పు మీరేకండి !

మనం రోజూ ఎన్నో చూస్తూ ఉంటాము. వాటిలో కొన్ని మారాలని అనుకుంటాము. కాని, ఆ దిశగా తొలి అడుగులు మనమే వేస్తే... మనకు తెలియకుండానే మన వెనుక కొన్ని అడుగులు మన మార్గాన్ని అనుసరిస్తాయి. ఎలాగంటే...

1. మామూలుగా పిల్లల్ని ట్యూషన్ కి దింపి వస్తున్నాము. కూడా స్నేహితురాలుంది. దారిలో కర్వేపాకు కోసం ఆగాము. ఇక్కడ కర్వేపాకు కొనుక్కురాడానికి దొరకదు. కొట్టుకురాడమే , లేక అడిగి దర్జాగా కోసుకురాడమే ! ఎండ మండిపోతోంది. ఓ 80 ఏళ్ళ పెద్దాయన, చిన్న కాగితం ముక్క చూపించి, "మున్నీ, ఏ అడ్రస్ పతా హై?" అని అడిగాడు. తెలీదన్నాను. పక్కనే ఉన్న బడ్డీ కొట్లో అడిగి వెళ్తున్నాడు. అడుగు వెయ్యటమే కష్టంగా ఉంది ఆయనకి. అలా ఆయన వెళ్తుండగా, ఆ బడ్డీ కొట్టు వాడిని, "ఆ పెద్దాయన ఎంత దూరం వెళ్ళాలి?" అని అడిగాను. లోపలకు దాదాపు రెండు కిలోమీటర్లు, ఏదో డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్ళా లట. నాకు మనసూరుకోలేదు. "నువ్వెళ్ళు, నేనొస్తాను. ఆ పెద్దాయన్ని బండి మీద దింపేసి వస్తాను," అన్నాను. "నేనూ వస్తాను, కాని ఆయన్ని నేను స్కూటీ మీద మొయ్యలేను, కూడా ఊరికే వస్తా పదమంది" స్నేహితురాలు. వెంటనే ఆయన వద్దకు వెళ్లి, బండి మీద ఎక్కించుకుని, ఆయనకు కావలసిన చోట దింపాను. నోరారా దీవించారు, తలమీద చెయ్యి పెట్టి ఆశీర్వదించారు. ఆ రోజెందుకో ఆయనలో నాకు నా ఇష్టదైవం భైరవుడు కనిపించారు. ఇదంతా నా స్నేహితురాలు చూస్తోంది, మరోసారి ఇటువంటి అవకాశం వస్తే, తను తప్పక చొరవ తీసుకుని, పెద్దవాళ్ళకు సాయపడుతుందని, తనను చూస్తే తెలిసింది.

2. ఉన్నట్టుండి హాయిగా తిరిగే తోటమాలి చనిపోయాడు. మూడు రోజులైంది, వంతులు వేసుకుని, నీ వాటా, నా వాటా అంటూ గిరి గీసుకుని పనులు చేసుకునే ఈ రోజుల్లో, మా ఫ్లాట్స్ చుట్టూ దాదాపు రెండెకరాల తోట, మొత్తం ఎండిపోయి, వడిలిపోయాయి మొక్కలు. నాకు మనసూరుకోలేదు. క్రిందికి దిగి, పైప్ అడిగాను. "మీరా, మీరు ఆ పైప్ బరువు కూడా మొయ్యలేరు," అంటూ నవ్వాడు సెక్యూరిటీ అతను. "ఇసుక ఇటుకలు, పలుగూ పారలు... అన్నీ పట్టిన చేతులివి. మమ్మల్ని ఆడపిల్లలని బలహీనంగా పెంచలేదు. కొండల్నైనా డీ కొనే ధైర్యంతో మగపిల్లల్లా పెంచారు, పైప్ ఎక్కడుందో చెప్పు," అన్నాను. ఆ పైప్ పెట్టి నెమ్మదిగా మొక్కలకి నీళ్ళు పోయసాగాను. నన్ను చూసి, నా స్నేహితురాలు కూడా దిగి వచ్చింది. దాదాపు, సాయంత్రం 4 నుంచి, రాత్రి 7 దాకా నీళ్ళు పోస్తూనే ఉన్నాము. తడిసిన మొక్కల్ని చూసాకా, అదొక చెప్పలేని తృప్తి. మర్నాడు ఇదంతా చూసిన గార్డ్ స్వచ్చందంగా మొక్కలకి నీళ్ళు పెట్టాడు.

3. పార్క్ లో సాయంత్రం వాకింగ్ కు వెళ్తూ ఉంటాను. ఆ రోజున మొక్కలన్నీ ట్రిమ్ చేసారు. ముళ్ళ చీమచింత కొమ్మలు, దారిలో అక్కడక్కడా పడున్నాయి. నడవలేక నడుస్తున్న పెద్దలు, ఉరకలెత్తే పిల్లలు అంతా అవస్థ పడుతున్నారు. నేను ఆ కొమ్మలు తీసి పక్కన వెయ్యటం మొదలుపెట్టాను. "శబ్బాష్ బేటా" అన్నారొక పెద్దాయన. వెంటనే నా పక్కన ఉన్న మరొక స్నేహితురాలు కూడా కొమ్మలు ఏరి పక్కన వెయ్యటం మొదలుపెట్టింది. మొదలంటూ పెడితే... వెనుక మరికొంతమంది అనుసరిస్తారు.

4. దాదాపు 55 ఫ్లాట్స్ ఉన్న భవంతి. ఇందులోనే రాత్రి కావలి ఉండే సెక్యూరిటీ గార్డ్ కాలికి పుండు వేసింది. నడవలేక, నిల్చోలేక ఇబ్బంది పడుతున్నాడు. వాళ్ళది ఎక్కడో ఉత్తర్ ప్రదేశ్. పొట్ట చేతబట్టుకు ఇక్కడికి వచ్చాడు. ఇంతమంది రాత్రి పూట కళ్ళు మూసుకుని, భద్రంగా నిద్ర పోడం కోసం తన నిద్ర మానుకుని కాపలా కాసే అతను... నాలుగు మెతుకులు వండుకు తినలేని స్థితిలో ఉంటే... అందరికీ తెలిసినా, ఎవ్వరూ స్పందించలేదు. వెంటనే నేనే ఉదయం టిఫిన్ దగ్గరనుంచి, రాత్రి భోజనం దాకా వండి ఇవ్వడం మొదలుపెట్టాను. ఇక్కడ చిక్కు ఏమిటంటే, వాళ్ళ ఆహారం వేరు (రొట్టెలు, కూర), మన అన్నం వేరు. అతను తినేవే విడిగా, వేడిగా వండి ఇచ్చాను. ఓ వారంలో కోలుకున్నాడు. ఈ లోపల నన్ను చూసి, మరికొంత మంది ముందుకు వచ్చారు. ఒకరోజు క్రిందికి దిగి చూస్తే, ఎప్పుడూ పిండిమరలో పిండి ఆడే అబ్బాయి ముఖంలా దుమ్ముకొట్టుకుని ఉండే నా స్కూటీ, కొత్త పెళ్ళికూతురిలా తళతళ లాడుతోంది. "courtesy pays back interest" అన్న వాక్యం గుర్తొచ్చింది. అతని మనసులో ఉన్న కృతజ్ఞతా భావం ఈ విధంగా తెలిపాడు.

5. ఓసారి నెలవారీగా నేను పేద పిల్లలకి(సుమారు 60-70 మందికి) వండి అన్నదానం చేస్తుంటే ఒకావిడ వచ్చి, ఎలా చెయ్యాలి, ఏవి యెంత కావాలి, మిమ్మల్ని చూస్తుంటే నాకూ చెయ్యాలని ఉంది, అని అడిగి, రాసుకుని వెళ్ళింది. అలాగే ఇక్కడి నా స్నేహితురాళ్ళు కూడా వండి వడ్డించడం మొదలు పెట్టారు. అలాగే గతంలో నా ఫేస్బుక్ పోస్ట్ లు చూసి, కొంతమంది స్వచ్చందంగా సేవ, ఆహారం పంచడం మొదలుపెట్టారు. వారంతా నాకు మెసేజెస్ ద్వారా వారు పొందిన ఆనందాన్ని తెలియచేసారు.

ఇవన్నీ నేను చాలా తీరిగ్గా ఉండడం వల్ల చేస్తున్నాను అనుకుంటే పొరబాటే. ఓ పక్క రేడియోలో పని చేస్తూ, ఓ పక్క నా పత్రిక పనులు, వేరే పనుల్లో బిజీ గా ఉండగానే ఇవన్నీ చేసాను. జీవితం అంటే మనకు ఇన్ని ఇచ్చిన సమాజానికి, తిరిగి మనం కూడా ఏదో విధంగా సేవ చెయ్యడం. అలా సేవ చేసే అవకాశాలు మనల్ని వెతుక్కుంటూ రావు. మనమే పరిసరాలు గమనించి ముందడుగు వెయ్యాలి. అలా మనతో మొదలైన మార్పు మరింతమందికి ప్రాకి, నవ సమాజానికి నాంది పలుకుతుంది. ఇంకెందుకు ఆలస్యం... మొదలుపెట్టండి.

మంచి మాట

మంచి మాట 

---------------

భావరాజు పద్మిని - 16/7 /15

మంచి మాట - ఒక రాజు కధ 
------------------------------

అనగనగా ఒక రాజుగారు. ఆ రాజు గారికి తరచుగా తన నోటిలోని పల్లన్నీ ఊడిపోతున్నట్టు కల వస్తోంది. వెంటనే జోతిష్య పండితుడిని పిలిపించి , తన కలకు అర్ధం చెప్పమన్నాడు.

అతను, 'రాజా! ఈ కల అశుభ సూచకంగా అనిపిస్తోంది. మీ వాళ్ళంతా, మీ కాళ్ళ ముందే రాలిపోతారు...ఇదే, ఈ కలకు అర్ధం' అన్నాడు.

రాజుకు వెంటనే బోలెడంత కోపం వచ్చేసింది, మరి రాజు తలచుకుంటే, దెబ్బలకు కొదవా? వెంటనే ఆ జ్యోతిష్కుడిని చెరలో వేయించాడు.

మరొక జ్యోతిష్కుడు వచ్చి, 'రాజా! కొంత కటువుగా అనిపించినా, వాస్తవం చెప్పక తప్పదు. త్వరలోనే నీవు నీ ఆప్తులను కోల్పోతావని, ఈ కల తెలియజేస్తున్నది,' అన్నాడు.

ఈ జ్యోతిష్కుడికి కూడా చేరసాలే గతి అయ్యింది... ఇలా రాజు గారి కల మహిమ వల్ల చాలా మంది శిక్షలు అనుభవించారు. అప్పుడు, లౌక్యం, మాటకారితనం కలబోసిన ఒక పండితుడు రాజ సభకు వచ్చి, ' రాజా! నీవు ఎంతో అదృష్టవంతుడివి. దీర్ఘాయువువి. మీ వంశం మొత్తంలోకీ నీవే చిరకాలం బ్రతుకుతావు. పూర్ణాయువుతో , ఆరోగ్యంతో, చల్లగా ప్రజలను పాలిస్తావు. ఇదే నీ కలకు అర్ధం...' అన్నాడు.

రాజు ఉప్పొంగిపోయి, ఆ జ్యోతిష్కుడికి అనేక మాన్యాలు, బహుమతులు ఇచ్చి పంపాడు.

అంతరార్ధం ఆలోచిస్తే, జ్యోతిష్కులంతా చెప్పింది వొకటే! కాని, చెప్పిన విధానంలో తేడా!

                                               

చివరి జ్యోతిష్కుడు రాజు మనసును, ప్రవర్తనను తెలుసుకుని, ఆయన మనస్తత్వాన్ని అంచనా వేసి, విషయాన్ని చెప్పాడు. అందుకే, తనకు కావలసిన సంపదలని, రాజు మెప్పును పొందాడు.

ఎవరయినా మాట్లాడే ముందు ఇలాగే ఆలోచించి, ఎదుటి వారి స్థితి అంచనా వేసి మాట్లాడితే, అసలు మనుషుల మధ్య విభేదాలే ఉండవు. పిల్లలతో మాట్లాడేటప్పుడు, మనం వారి స్థాయికి దిగి మాట్లాడాలి, స్త్రీలతో సున్నితంగా ప్రస్తావించాలి, పెద్దలతో, వారి స్థాయికి ఎదిగి మాట్లాడాలి. తొందరపాటు, దూకుడు మాటలతో కొందరు ఇతరుల మనసులు చప్పున నొప్పించేస్తారు. వీటికే పుల్లవిరుపు మాటలని పేరు. ఇటువంటి వారికి అందరూ దూరమవుతారు. మంచి మాటతో మీరు మనసులు గెలుచుకుంటారు. మంచి మాట, చెప్పే పద్ధతిలో మీరు చెప్పగలిగితే, ఎవరినయినా మెప్పించగలరు. ఏమయినా సాధించగలరు. ఇది సత్యం.

నా పాటలు

నా పాటలు 

భావరాజు పద్మిని 

నేను రాసిన వివిధ గేయాలు ఇందులో పొందుపరుస్తున్నాను. ఎవరికైనా ఉపయోగపడితే అంతే చాలు .

 ద్వారకామాయి వాసా సాయి 

నీదరి చేరితి దయగనవోయి 

సాయి రూపమే పరమశివం 

సాయి నామమే పరమపదం 

నిన్ను కన్నంతనే కలుగును హాయే 

నిను నమ్మి కొలిచితె కలతలు పోయే 

నీ కృప కలిగితే తొలగును మాయే 

నీ చరణమ్ములే వరములు వేయే // ద్వారకామాయి //

మది నీ మందిరం సాయి దేవా 

శ్రద్ధ సబూరి నిరతమునీవా 

ప్రేమతో పిలిచితి కావగ రావా 

భక్తుల పెన్నిధి నీవే కావా ? / / ద్వారకామాయి //

*********************************************************************************************************************

కార్లలో తిరుమల చాలామందే చేరుకుంటారు, కానీ మెట్లదారిలో వెళ్తే నిజమైన భక్తి కనిపిస్తుంది. అలా వెళ్తూ చూసినవే పాటగా పల్లవించాయి

మెట్టుమెట్టున పసుపు కుంకుమలు అలదుచు
పట్టెడి హారతుల పూవుల పూజ చేయుచు
మెట్టుమెట్టుకు మ్రొక్కి నీదిక్కు చేరెడి
భక్తుల జన్మల గట్టు దాటించగరావయా

రాయిని రప్పన నిన్నె కాంచి భజియించుచు
రాతిమీద రాతిని పేర్చి ఇల్లిమ్మని వేడుచు
రాళ్ళ తుప్పల దాటి నిన్ను చేరెడివారి
రాతల మార్చి చేయూతనివ్వు తిరుమలరాయా

గోవింద గోవిందని ఎలుగెత్తి పిలచుచు
పిల్లపాపల నెత్తి ఊరేగింపుగ దెచ్చుచు
ఆటల పాటల శంఖనాదాల గంటల
నీకు వేడుక జేయు దాసులగాచు వేంకటరాయా

కాలు లేకున్నను నడవ లేకున్నను
భక్తియె దన్నుగ జేసి కర్రల మొకాళ్ళ పాకి
పాపలవలె పారాడె నీ నిజబంటులను బ్రోచి
పదిలముగ నీ ఒడిలో పొదువుకొనగను రావయా

భావరాజు పద్మిని - 2/6/16.

**********************************************************************************************************************

                                                    

ఈ సారి ఆ తిరుమలవాసుని దర్శించుకునే భాగ్యం కలిగింది. ఒక ఉదయం చెట్టు నీడన చల్లగాలిని ఆస్వాదిస్తూ కూర్చుంటే, ఆ గాలిలోనే ఏదో మాయ ఉందనిపించింది. ఆ భావన లోంచి జనించిన పాటే ఇది.

భావరాజు పద్మిని - 4/6/16

ఏడు లోకాలే ఏడుకొండలు కాగ
ఏడేడు జన్మల పాపాలు కడుగగ
ఎట్టెదుట కొలువైన వేంకటేశ్వరుడా
ఎటులైన దరిజేర్చు వాత్సల్య హృదయుడా

ఏ మునులు తపముకై ఈ తరువులయ్యిరో
ఏ ఋషులు నినుగొల్చి శుకపికములయ్యిరో
ఈ ఉడుత లీచిరుత లీజీవజంతులు
నెలకొనిరి ఈ విధము నీ కడనె నిలువగ

ఏ దివ్య తీర్ధములు ఇట సరసులైనవో
ఏ స్వర్గ ధామములు ఇట నెలవులైనవో
ఏ దివిని వీవెనలు పవనమ్ములైనవో
ఈ శాంతి నిలనెచట పొందలేమోస్వామి

దేవతలె నిటనిలవ నదృశ్యరూపున
నీ విమానమ్ముకడ కొలువయ్యి ఉందురట
యంతంత వారలె నింతచోటుకు వెదుకు
ఈ తిరుమలాయెను కలియుగ వైకుంఠము

*****************************************************************************************************************

december 12,2015

పల్లవి:
కొండంత ఎదిగినా కోరేదీ ప్రేమ
అచ్చంగా తెలుగు పంచు వెచ్చనైన ప్రేమ

చరణం1:
ఆత్మీయ బంధాలు ఆ దేవుని రూపాలు
అన్నదమ్ములక్కచెళ్ళెలంతా మణిపూసలు
చిరుచిరు కోపాలైనా చిటపట రుసరుసలైనా
సర్దుకుపోతేనే కదా మమతల మాధుర్యాలు // కొండంత//

చరణం2:

ఎగసిపడే భావాలను శ్రుతిచేసి మేళవిస్తే

తలపుల కుసుమాలన్నీమాలికగా జతచేస్తే

మదిలో పరిమళములే మహికే నందనములై

కొత్తచరిత కాద్యమై చరితార్ధం చెయ్యవా // కొండంత//

*******************************************************************************************************************

ఉగ్రం వీరం మహావిష్ణుం జ్వలంతం సర్వతోముఖం

నృసింహం భీషణం భద్రం మృత్యుమృత్యుం నమామ్యహం

ప. కరుణాంతరంగ లక్ష్మి నృసింహ

కలుష విదారా పావన నృసింహ

చ.౧. కంభమున బుట్టిన ఉగ్ర నృసింహ

హిరణ్య కశిపు ధ్వంసి వీర నృసింహ

మహావిష్ణు జ్యోతియె జ్వాలా నృసింహ

సర్వతోముఖుడవీవు సుందర నృసింహ //కరుణాంతరంగ//

చ.౨. దుష్టుల దునిమేటి భీషణ నృసింహ

భక్తుల గాచేటి భద్ర నృసింహ

మృత్యుమృత్యుడవు నీవు అభయ నృసింహ

నమోనమో అహోబిల నృసింహ //కరుణాంతరంగ//

*****************************************************************************************************************

nov 15, 2014

మొట్టమొదటిసారి... ఒక పాట రాసాను. ఒక్క పాట రాయడం యెంత కష్టమో తెలిసింది. 2 రోజులు పట్టింది. తర్వాత ట్యూన్ కట్టాను... పాడాను. ఈ పాట నా అభిమాన దర్శకులు, రచయత అయిన Filmdirector Vamsy గారికి అంకితం... ఎందుకంటే... ఈ పాట వారికి ఇష్టమైన గోదావరిపై రాసాను. వినండి... చూడండి... చదవండి...మీ అభిప్రాయం చెప్పండి...

రచన, సంగీతం, గానం : భావరాజు పద్మిని
పాట సాహిత్యం :
పల్లవి :
వెండి వెల్లువయ్యింది వెన్నెల్లో గోదారి
నిండు పున్నమయ్యింది గుండెల్లో గోదారి
చరణాలు :
వేకువన గోదారి విరిసే మందారం
వెలుగుల్లో గోదారి మెరిసే బంగారం
సందెల్లో గోదారి సొగసే సింగారం
వెన్నెల్లో గోదారి మురిసే వయ్యారం || వెండి ||

పాపికొండల నడుమ పరవళ్ళు తొక్కింది
భద్రగిరి రామయ్య పాదాలు కడిగింది
కోనసీమన పచ్చని చీర చుట్టింది
కడలికై ఉరికింది కలల గోదావరి || వెండి ||

పాయలేన్నింటినో పాపిట దిద్దింది
జీవులన్నింటినీ కడుపులో కాచింది
చరితలెన్నో చెప్పి చల్లగా నవ్వింది
కవుల కవనాలలో కళకళలు ఆడింది ||వెండి ||

*****************************************************************************************************************

jan 11, 2015

నాకు హనుమంతుడు అంటే చాలా ఇష్టమండి, మీరు ఒక పాట రాస్తారా ? అని అడిగారు Pullati Rajesh గారు. ఆ దైవకృపతో రాసి, పాడాను. మీరూ వినండి... చదవండి.

శ్రీరామ రామ జయ రామ రామ కోదండ రామ రణరంగ ధీమ
శ్రీరామ రామ జయ రామ రామ సుగుణాభిరామ హనుమంత సోమ

పల్లవి :
హనుమ హృదయమే రామాలయము
హనుమ స్మరణమే మంగళకరము

చరణాలు :
1.
మారుతాత్మజుడు అంజనీసుతుడు
సూర్యుని శిష్యుడు అతిబలవంతుడు
సుగ్రీవుని హితుడు సుందరరూపుడు
వాక్కున చతురుడు వానరయోధుడు

వీర మారుతి ధీర మారుతి విజయ మారుతి వరద మారుతి
నిత్య మారుతి సత్య మారుతి అభయ మారుతి అక్షయ మారుతి // హనుమ హృదయమే //

2.
కామరూపమును పొందు వజ్రాంగుడు
అసురుల దునిమెను లంకను గాల్చెను
సీత జాడ గనెను వారధి గట్టెను
లకష్మణుకై సంజీవని తెచ్చెను

రామదూత రామ దాస రామభక్త రామభ్రాత
రామనామ జప పావన గాత్ర రామ పాదుకా సేవన సూత్ర // హనుమ హృదయమే //

*****************************************************************************************************************

nov 29, 2014

నాల్రోజుల క్రిందట ఉదయాన్నే టీ తాగుతూ ఉంటే , ఉదయంలో కూడా ఒక ముగ్ధ మౌన రాగం ఉంటుంది కదా, అనిపించింది. వెంటనే ఏ రాగాలు ఉంటాయో ఆలోచించి రాయాలని అనిపించింది. అదండీ సంగతి... అప్పటి నుంచి పగలూ రాత్రీ పాట గోలే ! పాట రాయడం ఓ రోజు పడితే, వీణ మీద ట్యూన్ కట్టడం, అది రికార్డు చేసి, కంప్యూటర్ లో ప్లే చేస్తూ, మళ్ళి పాట పాడి రికార్డు చెయ్యడం... వెరసి... 5 రోజులు పట్టింది... మీరూ వినండి, చదవండి, చూడండి ...
-------------------------------
ప్రకృతి రాగమే సంగీతం
హృదయ భాషయే సంగీతం

ఉదయభానుడి భూపాలరాగం
కొండగాలుల మలయమారుతం
విరిసే పూవుల వసంత రాగం
యేటి గలగలలె గమనప్రియగా

కువకువ ధ్వనమే కోకిలప్రియగా
నెమలి నాట్యమే మయూరధ్వని
ప్రేమ భావనే కేదారముగా
ఇంద్రధనస్సులా రాగమాలిక \\ప్రకృతి\\

వేద పఠనమే హంసధ్వనిగా
వెన్నెల గానం పూర్ణచంద్రిక
మేఘరాగమే మేఘరంజని
వానజల్లులా అమృతవర్షిణి

వేల వన్నెల కాంచు మనసులు
మురిసి పాడేను మోహన రాగం
వెండి అలలపై రాజహంసలా
ఆత్మ ఆడెను ఆనందభైరవై \\ప్రకృతి\\

*****************************************************************************************

నేడు గరుడపంచమి... గరుత్మంతుని స్మరణ మాత్రం చేత సర్వ విషాలు తొలగిపోతాయి. రామలక్ష్మణులకు నాగబంధ విముక్తిని, తల్లికి దాస్య విముక్తిని కలిగించిన అమితబలశాలి ఇతడు. గరుడుని మహిమను చక్కని పాటగా రాసి, గరుడధ్వని రాగంలో స్వరపరచి, అందిస్తున్నాను. నొటేషన్ ఇచ్చేముందు ఇష్టమున్నవారు, జన్మజన్మల విషాలు, పాపాలు తొలగేందుకు , శ్రేయస్సును పొందేందుకు, ఒక్కసారి ఈ పాటను చదవమని మనవి.

గరుడా గరుడా పరమానందకరుడా
వినతసుతుడ మాతృభక్తి పరాయణుడా

మాయోపాయము చేతను కద్రువ
సవతుల పందెము గెలిచినది
పందెపు నియమము కొగ్గిన వినత
దాసిగ బ్రతుకును ఈడ్చినది
దాసి పుత్రుడని వీపున తమ్ముల
ఊరేగించుచు మింటి కెగయగా
భానుని వేడికి మాడిన పుత్రుల
కాంచి కద్రువ అవమానించెను
ఏమిచ్చిన ఈ దాస్యము వీడును?
యని అడుగగ అమృతమె కోరెను  //గరుడా//

దివి నుండి సుధను తెచ్చు త్రోవలో
సురపతి వలదని అడ్డగించెను
ధర్మము కాదిది సుధనెల్లరు గ్రోలుట
మాయకు మాయయె తగుననెను
అమృత భాండమును దర్భల బెట్టి
నాగులు శుచికై స్నానము సేయగ
ఇంద్రుడు సుధగొని తనపురి జేరెను
వినత దాస్యము వీడిపోయెను
గరుడుని భక్తికి మెచ్చిన హరియె
తన వాహనముగ యతని గైకొనెను // గరుడ//

ఇంద్రజిత్తుని నాగబంధమున
చిక్కి నల్లాడిరి రామలక్ష్మణులు
గరుడుని రాకతొ బెదరిన నాగులు
పాశము వీడి పారిపోయెను
స్మరణ మాత్రమున సర్వవిషముల
రూపుమాపెడు 'విషదహారి' తడు
బలశాలియైన వినయశీలుడు
తల్లిమాటకై దాస్యము జేసెను
మాతృభక్తికి మచ్చుతునకగా
నిలచిన గరుడుని భజియించెదను //గరుడ//

**********************************************************************************************************

కృష్ణా పుష్కరాలు 2016 సందర్భంగా నేను రాసిన ఈ పాటను, శ్రీ గజల్ శ్రీనివాస్ గారు ఆలపించారు.

పుష్కర శుభవేళ వచ్చె రావమ్మ కృష్ణమ్మ
దుష్కర్మలు బాప వడిగ రావమ్మ కృష్ణమ్మ

మాబలేశ్వరాన పుట్టి వేలమైళ్ళు పయనించి
బంజరు బంగరుగ మార్చ బిరబిరా పరువులెత్తి
ఆకలిదప్పుల దీర్చే అన్నపూర్ణ నీవమ్మ
ఆదరించు మము చల్లగ మాతల్లి కృష్ణమ్మ  //పుష్కర//

శ్రీశైలాన మల్లన్న అలంపురం జోగులాంబ
వేదాద్రిన నృసింహ అమరావతి అమరేశ
బెజవాడన దుర్గమ్మ మోపిదేవి సుబ్రమణ్య
వెలసితిరి నీ తటినే భువిని దివిని జేయ  //పుష్కర//

రాజుల రాజ్యాలనెన్నొ కన్నది నీ తీరం
వివిధ కళల పుట్టుకకు కృష్ణ ఆలవాలం
బౌద్ధ సంస్కృతులకు నీ ఒడియే ప్రాకారం
చరితలు చరితార్ధమవగ కృష్ణచుట్టె శ్రీకారం //పుష్కర//     
           
కనులార నినుగాంచిన పాపాలే పోవునట
గంగయె పునీతమవగ నీలోనే మునుగునట
శివకేశవ రూపిణివై అలరారే అమ్మవట
కలిబాధల కడుగనొక్క మునకేసిన చాలునట //పుష్కర//

ఈ పాటను క్రింది లింక్ లో వినగలరు 

https://soundcloud.com/padmini-bhavaraju/krishna-pushkaralu-song

*************************************************************************

గురూపదేశంతో లభించిన అస్త్రమంత్రాలలోని అస్త్రాలను సులభంగా పాడుకునేందుకు వీలుగా దైవానుగ్రహంతో ఈ విధంగా రాయడం జరిగింది. ఈ పాటలో ప్రస్తావించినవి అన్నీ విష్ణుమూర్తి అస్త్రాలు. వీటి స్మరణతోనే మనకు రక్షణ లభిస్తుంది. 

//అస్త్ర మంత్రాల పాట //

ప. తలచినంత రక్షనిచ్చు నీ దివ్య అస్త్రాలు. 

శౌరి నీదు అస్త్రాలే భక్తకోటి కవచాలు 

చ.౧. దుష్టుల దునిమేను నీ సుదర్శన చక్రము 

శిష్టుల గాచేను నీ గదా శాంగ ఆయుధాలు 

వైరి గుండె లదిరేలా నీ శంఖ నాదము 

హలముసలాయుధాలు హరించును భయాలు //తలచినంత //

చ.౨ హరిహర రూపము నీ త్రిశూలాయుధము 

దండ కుంత అస్త్రాలు దనుజ విదారణాలు 

శక్తి అంకుశాలు నీదు శౌర్య ప్రతిబింబాలు 

విపత్తులను గాచేను నీ వజ్రాయుధము  //తలచినంత //

చ.౩. కులిశ పరశు అస్త్రాలు కలిమలహరణాలు 

శతముఖాగ్ని కాల్చును శతజన్మల పాపాలు 

వరాహ కోరల రక్ష నృసింహ నఖాల రక్ష 

గరుడ రక్ష హనుమ రక్ష మాకు సర్వ రక్ష //తలచినంత //

*********************************************************************************

ఆమె కృష్ణారాధిక... కృష్ణ ధ్యానంలో లీనమై జగమే మరచింది. అలంకారాలతో ఎప్పుడూ కళకళలాడుతూ ఉండే తన రాధిక ఇలా వెలవెలబోతూ ఉండడం చూసిన కృష్ణుడు, ఆమెను సింగారించాలని కోరుతున్నాడు. కానీ ఆవిడకి కావలసింది అలంకారములు కాదట...

బంగరు మెరుగుల చెలియకు మురిపెము దీర

సింగారము సేతునే ఓ చక్కని రాధ

వెన్నెల వేల్పువు చూపుల మది తడపంగ

సింగారము లేలనాకు చల్లని కృష్ణా

కలువల కళ్ళకు కాటుక తీరుగ దిద్ది

చెవులకు కమ్మలు తొడిగెద చక్కని రాధ

నల్లనయ్య కనునిండిన కాటుక కాదా

వేణునాదమె వీనుల విందగు కృష్ణా

ఎర్రని చందనపు బొట్టు నుదుటను బెట్టి

అత్తరు గంధపు పూతలు పూసెద రాధ

కస్తురి తిలకపు గురుతులె అంటిన చాలు

వనమాలల గంధమలదు కౌగిట కృష్ణా

సన్నని నడుముకు వడ్డాణమునె బెట్టి

కురులను జాజుల సరములు పెట్టెద రాధ

నీ కరముల చుట్టగ నా నడుముకు సిరిలె

సరములేల నీ ఊర్పులె ముసురుగ కృష్ణా

పదములకెర్రని లత్తుక పారాణలది

బంగరు మువ్వలు తొడిగెద ముద్దుగ రాధ

కన్నుల కాంక్షల కెంపులె పారాణవగా

పండిన చెమటలె మేనికి మువ్వలు కృష్ణా

***************************************************************************************************

తెలుగు భాష మీద నేను రాసిన పాట ...

 తేట తెలుగు తియ్యనైన తేనెవాగు కదవోయ్

కోటిమంది గొంతుకలిపి చాటుదాము పదవోయ్

రమ్యమైన అక్షరాల రాచమాల తెలుగు

శ్రావ్యమైన శబ్దాల రాగాధార తెలుగు

ఇంపైన శిల్పంతో సొంపులొలుకు తెలుగు

ముచ్చటైన భావంతో ముద్దులొలుకు తెలుగు

రాజులే గులాములైరి తెలుగుతల్లి పంచన

కవులే ధృవతారలైరి తెలుగుకావ్య సొబగున

కళలెన్నో వెల్లివిరిసె తెలుగుతోట వసంతాన

తెలుగు వైభవమును తెలియ భాష నీవు నేర్వవోయ్

నదులతోనె పుట్టినట్టి నాగరికత మనదిలే

మణులవోలె మెరిసినట్టి కీర్తిచరిత మనదెలే

తెలుగులోన మాట్లాడుట లోకువేమి కాదులే

మాతృభాష మనకుజన్మ హక్కని నువు చాటవోయ్

ఉన్నభాష లెన్నియైన అమ్మభాష అనగా

జీవనాడులన్ని వీణ మీటినట్లు మ్రోగవా

బ్రతుకుతెరువు కోసమని భాషలెన్ని నేర్చినా

బ్రతుకుతీపి తెలియచేయు తెలుగుమాట మరువకోయ్

*******************************************************************************************************************

మిస్ కాకండి !!!

మిస్ కాకండి !!!

భావరాజు పద్మిని - 3/7/16

అకారణంగా ఎవరైనా మనపై కురిపించే ప్రేమని, అభిమానాన్నితట్టుకోవడం చాలా కష్టం. మర్చిపోవడం ఇంకా కష్టం. అందుకే చాలామంది, తమ చుట్టూ గిరి గీసుకుని, బంధాలు పెంచుకోవడం ఇష్టంలేనట్లు స్పష్టం చేస్తూ ఉంటారు. కాని, మనమెంత ప్రయత్నించినా, దైవం తన దీవెనలని, ప్రేమని, ఆశీస్సులని, మనకి ఎవరి రూపంలోనైనా అందించాలని అనుకున్నప్పుడు, మనం తప్పించుకోలేము. అలాంటి పరిస్థితే నిన్న నాకు ఎదురైంది.

నెల సరుకులు కొనాలని, బిగ్ బజార్ వెళ్ళాము. మా వారు బిల్ వేయిస్తుంటే, నేను వెనుకవైపున ఉన్న కుర్చీల వద్దకు వెళ్లి, కూర్చున్నాను. పక్కనే పెద్దావిడ ఒళ్లో చిన్న బాబు. ఓ 7 నెలలు ఉంటాయేమో. నన్ను చూడగానే, నోరారా బోసినవ్వు నవ్వేసి, 'తొందరగా ఎత్తుకో' అన్నట్టు, ఓదూకు దూకాడు. నా మొహం మీదనుంచి రెప్ప వాల్చడే. మళ్ళీ నోరారా అదే బోసినవ్వు... మనసు నిండేలా... అలా చిట్టి చేతులతో, నన్ను గట్టిగా హత్తుకుని, అలాగే ఉండిపోయాడు. వాళ్ళ బిల్ అయిపోయి, వాళ్ళమ్మ వచ్చి, వాడిని తీసుకుని వెళ్ళిపోతోంది. దూరంగా వెళ్ళేదాకా, మళ్ళీ అదే చూపు, అదే నవ్వు, ' నన్ను గుర్తుపట్టలేదా...?" అన్నట్టు. మామూలుగానే నాకు చిన్న పిల్లలలంటే ప్రాణం. ఇక వీడి నవ్వు మరీ ముద్దుగా ఉంది.

ఆ ఆనందంలో వాడినే తలచుకుంటూ ఒక్క నిముషం గడిచిందో లేదో, ఓ ముసలావిడ అటుగా వచ్చింది. చాలా సాధారణంగా ఏ నగలూ, ఆభరణాలూ లేకుండా మామూలు చీర కట్టుకుని ఉంది. ఆవిడ కూర్చోబోతూ ఉండగా, పలకరింపుగా నవ్వాను. "వెన్నెల కురిసినట్టు ఎంత చక్కగా నవ్వావు?" అంటూ చనువుగా నా బుగ్గలు లాగింది. "చూడమ్మా, సమస్యలు లేని మనిషంటూ ఉండడు, అలాగని నవ్వడం మానేసి, ప్లాస్టిక్ పువ్వుల్లా ప్లాస్టిక్ నవ్వులు పులుముకుని తిరుగుతున్నారు అంతా. కాని సహజమైన పువ్వుకి ఉండే పరిమళం, అందం, ప్లాస్టిక్ పూలకి ఉండదుగా! అందుకే నవ్వడం మర్చిపోకూడదు, నీలా నవ్వాలి..." అంది ఆవిడ. నేను "నిజమేనండి," అంటూ మళ్ళీ నవ్వాను. ఈ లోపున ఆవిడ దృష్టి నా మట్టి గాజుల మీద, నాచేతికి ఉన్న గోరింటాకు మీద పడింది. "చాలా బాగుంది, ఇప్పుడు ఇలాగ ఎవరూ వేసుకోవట్లేదు," అంటూ, ఎందుకనో మళ్ళీ మమత ఉప్పొంగి, నా వీపు తట్టి, నా తలమీద చెయ్యి ఉంచి ఆశీర్వదించింది. నాకు ఆశ్చర్యం వేసింది, ఎందుకంటే... ఓసారి గతంలో నా పుట్టినరోజున మాగురూజీ దీవెనల కోసం వెళ్తే, ఆయన సరిగ్గా అలాగే వీపు తట్టి, దీవించారు. నన్ను దీవించడానికి, ఏ సద్గురువులో ఈ రూపంలో వచ్చారేమో, అనుకుని, ఆవిడనే చూస్తూ ఉన్నాను.

                              

కాసేపు అలా కూర్చోగానే, మా బిల్లింగ్ అయిపొయింది. వెళ్తూ, వెళ్తూ వినమ్రంగా నమస్కారం చేసాను. మనం ఎదుటి వ్యక్తికి నమస్కారం చేస్తున్నాము అంటే, వారిలో మనం దైవాన్ని చూస్తున్నామని అర్ధమట! అందుకు బదులుగా వారు ప్రతినమస్కారం చేస్తే, వారూ మనలో దైవాన్ని చూస్తున్నారని, అర్ధమని, మా గురూజీ చెబుతూ ఉంటారు. అలా నమస్కరిస్తూ వెళ్తుంటే, మరో చిత్రం... ఆవిడా, సరిగ్గా మా గురూజీ లాగే నవ్వుతూ, కల్లార్పి తెరిచింది. ఆశ్చర్యంగా ఇంటికి చేరి చూడగానే... గురూజీ పోస్ట్ ఒకటి కనిపించింది.

"సద్గురువు మీలోనే ఉన్నారు, అన్నింటా, అంతటా ఆయన్ను అనుభూతి చెందగలిగితే, మీరు ఎన్నడూ గురువులను 'మిస్' కారు..." అన్న భావన ధ్వనించేలా. అంతా, సద్గురువుల దయ, అనుగ్రహం... దైవప్రేమ ఈ రూపంలో నిన్న వర్షించింది. చరాచర వస్తువుల్లో ప్రతీదీ దైవమే ! మనం పీల్చే ఊపిరితో సహా ! వారి దీవెనలు ఎప్పుడు ఏ రూపంలో అందుతాయో తెలీదు. ఇవే జీవితంలో అమృతమయమైన క్షణాలు ! మరికొంత కాలానికి సరిపడా మనకి ఉత్తేజాన్ని ఇస్తాయి. మిస్ కాకండి !!!

పట్టుదలతో సాధించిన విజయం

“నువ్వు కూడా నన్ను ప్రేమిస్తున్నావు, ఎంతో ప్రేమిస్తున్నావు, కాని చెప్పవు. నాకోసం తపిస్తావు, కాని దాన్ని బైటికి చూపించవు. నా దగ్గరికి రావాలనుకుంటావు, నన్ను హత్తుకోవాలి అనుకుంటావు, గుండెల్లో కొలువుండాలని అనుకుంటావు, కాని ఉండవు. కాని నేను, నీలాగా కాదు, “నువ్వంటే నాకు ప్రేమ” అన్న విషయాన్ని చెప్పకుండా నేను అస్సలు బ్రతకలేను.” అంటాడు హీరో హీరొయిన్ తో.

“నీ లాంటి మగవాళ్ళు మా లాంటి ఆడవాళ్ళకు తరతరాలుగా చేసింది ఇదే. కొన్నిసార్లు కడుపులోనే చంపేస్తే, కొన్నిసార్లు పుట్టగానే చంపేసారు. ఇదేమి విచిత్రమైన సంప్రదాయం? అన్నీ మావి, కానీ ఉండేవి మీపేరుతోనేనా?పాపిడి మాది, ఆ పాపిట దిద్దే సింధూరం మీపేరుతో, మెడ మాది మాంగల్యం మీ పేరుతో , చేతులు మావి, గాజులు మీ కోసం వేసుకునేవి. ఇది ఎంతదాకా అంటే, గర్భం నాది, రక్తం నాది, పాలు నావి, పుట్టే బిడ్డ మాత్రం మీ పేరుతో ఉంటుందా ? అన్నీ మీ పేరుతోనే ఉంటాయి. అయితే, నీ దగ్గర నా పేరుతో ఏముందో చెప్పగలవా ?” తనను చంపబోయిన భర్తను నిలదీస్తుంది ఒక భార్య.

సాధారణంగా ఎవరైనా సినిమా చూసినప్పుడు, తెరమీది బొమ్మలే చూస్తారు. కాని నేను, తెరవెనుక ఉన్న అక్షరాల పదును చూస్తాను. ఆ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు మొదట ఆశ్చర్యం కలిగింది. అక్షరం అక్షరం, నటీనటులు పలికే ప్రతీ పదం, సూటిగా ప్రేక్షకుడి మనసుకు ఎక్కుపెట్టిన బాణం ! ఈ సినిమాకు కధ, డైలాగ్ లు ఎవరు రాసుంటారు? ఆద్యంతం ప్రేమను ఒక అద్భుతంగా, సమున్నతంగా చూపిన ఇంతటి ఔన్నత్యం ఉన్న రచయత ఎవరు ? వెంటనే గూగుల్ సెర్చ్ చేసాను. ఆశ్చర్యం ! సినిమాకు కధ రచయత కాదు, రచయిత్రి. ఆమె గురించి మరిన్ని ఇంటర్వ్యూలు , విశేషాలు చదువుతుంటే మరింత ఆశ్చర్యం వేసింది. ఆమె పేరు – షాగుఫ్తా రఫీక్, ఆ చిత్రం పేరు ‘హమారీ అధూరి కహాని’.

బాణం వెనక్కు ఎంత బలంగా లాగి వదిలితే అంత ముందుకు వెళ్తుందట. బంతిని నేలకేసి ఎంత బలంగా కొడితే, అంతే వేగంతో ఎత్తుకు ఎగురుతుందట ! అలాంటిదే షాగుఫ్తా జీవితం. ఆమె తల్లి(పెంచిన తల్లి, ఆమెను ఎక్కడినుంచో తెచ్చుకుని) ఒక గొప్ప కలకత్తా వ్యాపరస్తుడికి “అజ్ఞాత భార్య”. అతను చనిపోతూ ఈ కుటుంబానికి ఏమీ ఇవ్వలేదు. బాలీవుడ్ లో “వాలే నక్షత్రం” లాంటిది వాళ్ళ అక్క జీవితం. ఎంత ప్రయత్నించినా పైకి రాలేక, నిరాశతో ఉండగా, షాగుఫ్తా బావ తాగిన మత్తులో సరదాకి ఆమెను షూట్ చేసి, చివరికి మత్తు వదిలాకా తన జీవితాన్నీ ముగించుకున్నాడు. అమ్మ, షాగుఫ్తా... పేదరికం, ఆకలి మిగిలారు.

ఫలితం – పదకండేళ్ళ వయసులో ఒంటికి కప్పుకున్న చున్నీ తీసి, నడుముకి కట్టుకుని, ఆమె బార్ డాన్సర్ అయ్యింది. మొదటిసారి – అయినా చాలా డబ్బులు వచ్చాయి. మనిషి పొందే గౌరవాన్ని డబ్బు ఎలా శాసిస్తుందో, అప్పుడే ఆమెకు తెలిసింది. ఆమెకు నాట్యం తెలిసి ఉండడంతో, సుమారు 6 ఏళ్ళ పాటు ‘బార్ డాన్సర్’ గా కొనసాగిన ఆమె, 17 ఏళ్ళ వయసులో ఓ ధనికుడికి సేవికగా వెళ్లి, అతని వద్ద నరకం చూసింది. అతన్నుంచి తప్పించుకునేందుకు ఆమె వేశ్యగా మారాల్సి వచ్చింది.

“అదొక విషవలయం. అతని నుంచి తప్పించుకోడానికి వేశ్యగా మారాను, ఆ వృత్తి నుండి తప్పించుకోడానికి మళ్ళీ బార్ డాన్సర్ గా మారాను, ముంబై నుంచి తప్పించుకోడానికి దుబాయ్ చేరాను, అలా కొనసాగింది.” అంటుంది ఆమె.

నలిగిన మల్లె లాంటి ఈ జీవనం ఆమెలోని రచనా పటిమను ఆమె గుర్తించేలా చేసింది. వేశ్యలు, బార్ డాన్సర్ ల జీవితాలు, ధనికుల, కాముకుల దాహాలు, స్వార్ధం కోసం అమ్మాయిల్ని అమ్మే బ్రోకర్లు, కళ్ళ ముందే దయనీయమైన చావులు... ఎదురైన ప్రతి జీవితాన్ని కధగా రాసింది. మనసును గుచ్చిన ముళ్ళను, గాయపు ఆనవాళ్ళను తనకొక దారి చూపేలా మలుచుకోవాలని అనుకుంది.

భారత్ కు తిరిగి వచ్చాకా, ఎలాగైనా సినిమా రచయిత్రిగా మారాలని అనుకుంది. టీవీ స్టూడియో లు, ప్రొడక్షన్ హౌస్ లు అనేకం తిరిగింది. ఎక్కడా అవకాశం దొరకలేదు. 2000వ సంవత్సరంలో మహేష్ భట్ ను కలిసి ఆయన ప్రొడక్షన్ హౌస్ లో చేరటం ఆమె జీవితాన్ని మలుపు తిప్పింది. 2006లో ‘వొహ్ లమ్హే’ అనే చిత్రానికి తొలిసారిగా తన  37ఏళ్ళ వయసులో స్క్రిప్ట్ రాసింది. అప్పటినుంచి దాదాపు 11 సినిమాలకు పనిచేసింది. అన్నీ దాదాపుగా విజయాలే, చీకటి బ్రతుకుల లోలోపల వెలిగే మనసు దివ్వెలను ప్రతిబింబించే అద్దాలే !

“దెయ్యాలు వేదాలు వల్లించినట్లు ఉంది” అయినా, పీకూ లాంటి చిత్రాల్లో హీరొయిన్లు ఆధునిక భావాలతో ‘నాకు చాలామందితో సంబంధాలు ఉన్నాయి’ అని చెప్పుకుంటూ విజయాలు సాధిస్తున్న ఈ రోజుల్లో... పాత చింతకాయ పచ్చడి లాగా... ఈ మాంగల్యం, భర్త, సెంటిమెంట్లు ఏమిటి? ఇది నిజంగానే అధూరి (అసంపూర్ణ) కధ లాగా ఉంది.” ఒక ప్రముఖ దినపత్రికలో ఈ చిత్రంపై వచ్చిన రివ్యూ ఇది. చదవగానే కాస్త బాధ కలిగించింది నాకు. వారికి ఇలా సమాధానం ఇవ్వాలని అనిపించింది.

“కోల్పోయిన వాళ్ళకే తెలుస్తుంది జీవితం విలువ... ఆమె ప్రేమని, పెళ్లిని పొందలేకపోయింది, అందుకే వాటి విలువని ప్రతిబింబించే కధలని రాసింది. కొత్త చిత్రాల్లో ఎన్ని పోకడలు చూపినా... భారతీయ స్త్రీ ఈ నాటికీ భర్తకూ, మాంగల్యానికి దైవానికి ఇచ్చినంత విలువని ఇస్తుంది. ముళ్ళలో గుబాళించే ఆ గులాబి కూడా, ఆ పరిమళాన్నే ఈ సినిమాలో అందించింది.”

కొండంత ప్రేమను కనీసం జీవితంలో ఒక్కసారైనా పొందాకా, ఆ వ్యక్తి ఇక ఆ ప్రేమించినవారిని తలుచుకుంటూ, ఆనందంగా తనను తాను చావుకు అర్పించుకోవచ్చు. దీన్నే క్లైమాక్స్ లో అద్భుతంగా రాసి, హిమేష్ చేత పండింపచేసారు. రెప్ప వెయ్యకుండా ఆద్యంతం ఆసక్తికరంగా సాగుతుంది ఈ సినిమా.

“ఇప్పటికీ నన్ను పార్టీలకు, ‘ఆమె బార్ డాన్సర్ అట, ఏ వేషంలో వస్తుందో చూద్దాం,’ అన్న ఉత్సుకతతో పిలుస్తారు, నన్ను చూసాకా నిరాశ చెందుతారు,” అంటుంది షాగుఫ్తా. ఇటువంటి సమయాల్లోనే గతాన్ని నిజాయితిగా చెప్తూ, అదే తన బలానికి మూలమని చెప్పిన ఆమెలో అపవిత్రత ఉందా, లేక ‘అలాంటిదట, ఎలా ఉంటుందో చూద్దాం’ అని ఉత్సాహ పడే వారి కళ్ళలో అపవిత్రత ఉందా అన్న సందేహం కలుగుతుంది. ఎక్కడ పుట్టినా, ఎలా పెరిగినా షాగుఫ్తా లో ప్రవహించేది భారతీయ రక్తం. ఆమె అక్షరం అక్షరంలో ఉన్నది సత్యం. ఆమెకు గురువు జీవితం. అందుకే, ఆమె నిజాయితీతో కూడిన రచనా పటిమతో మున్ముందుకు సాగిపోతోంది. వీలుంటే, ఈ చిత్రాన్ని తప్పక చూడండి.

ది లైఫ్ ఆఫ్ ఎ సెలబ్రిటీ

 ది లైఫ్ ఆఫ్ ఎ సెలబ్రిటీ

--------------------------

భావరాజు పద్మిని - 11/3/16

ఒక్కమాటలో చెప్పమంటే - సెలబ్రిటీ జీవితం అంటే - త్యాగం అంటాను నేను. అదేంటి? అంటారా. అయితే, ఈ పూర్తి వ్యాసాన్ని చదవాల్సిందే !

"వాడికేంట్రా బాబూ, పెట్టి పుట్టాడు, అడుగు తీస్తే కారు, అడుగేస్తే పనివాళ్ళు," అని తేలిగ్గా అనేస్తాము. కాని, ప్రస్తుతం మనం చూస్తున్న ఈ సెలబ్రిటిలలో దాదాపు 70% మంది స్వయం కృషితో పైకి వచ్చిన వారే. మిగతా వారు తాతలు, తండ్రుల పరపతి, పలుకుబడితో పైకొస్తారు. అయితే వీరి పునాదులు గట్టిగా ఉండవు కనుక, వీరు తాత్కాలికంగా పేరుప్రతిష్ఠలు పొందినా, చాలా మంది దాన్ని నిలుపుకోలేరు. అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ, ముందూ-వెనుకా చూసుకుంటూ నడిచేవారు, దారి తప్పినా, నడిచే సత్తా తనలో ఉంది కనుక మళ్లీ సర్దుకుంటారు. కాని గాడ్ ఫాదర్ ల గొడుగు క్రింద నడిచేవారు, మధ్యలో వదిలేస్తే తికమకపడతారు కదా. అలాగే ఇదీను.

స్వయం కృషితో పైకొచ్చిన ఏ సెలబ్రిటీ అయినా ముందుగా ఆర్జించేది... నలుగురి కళ్ళల్లో అభిమానం. కళ్ళతో మొదలయ్యే ఆ అభిమానం, క్రమంగా మనసుల్లోకి ప్రాకుతుంది. వారికోసం ఇతరులు ఏ పనైనా చేసేందుకు సిద్ధపడేలా చేస్తుంది. ఆ స్థితిలో మనిషి పొందినది, బహుశా ఈ ప్రపంచంలోనే అమూల్యమైన పెన్నిధి - ఇతరుల మనసులో తనకు కాస్తంత చోటు.

ఇక్కడే, ఈ స్ధాయికి చేరాకే మరో గొప్ప చిక్కు మొదలవుతుంది... ఈ ప్రేమాభిమానాల రుచి అన్నది ఒక్కసారి చూసాకా, ఇక ఎన్ని విలాసాలు వరించినా రుచించవు. నా కోసం, నా మాట కోసం, నా అక్షరాల కోసం, నా చిన్న చిరునవ్వు కోసం, కను సైగ కోసం, కొన్ని వేల మనసులు తపిస్తుంటాయి... అన్న భావన, ఆ వ్యక్తిని నిలువనివ్వదు. ఎక్కడో మారుమూల ఉన్న గుర్తుతెలియని ఆ అభిమాని కోసం ఏదైనా చెయ్యాలి, అన్న తపన ఆ సెలబ్రిటీని దహిస్తుంది. ఆశ్చర్యం ... అదే తపన చివరికి వారిని నిద్రాహారాలు సైతం మాని, అహర్నిశలు కృషి చేసేలా చేస్తుంది. వారు చెయ్యలేనిది ఏదో తాను  చెయ్యగలనన్న వారి నమ్మకం కోసం, ఎంతకైనా తెగించాలని అనిపిస్తుంది. వారు తనలో అభిమానించే ఆ కళను వారికి అందించి, మెప్పించాకా... ఇక అంతులేని  తృప్తి స్వంతమవుతుంది. 

అయితే, ఇక్కడే కొంతమంది సెలబ్రిటీలు అనుకున్నవి ఫలించక, నిరాశతో ఆత్మహత్యలకు పాల్పడుతూ ఉంటారు. ఇది సరికాదు. " చచ్చేంత ధైర్యం ఉన్నవారు, అదే ధైర్యాన్ని ఆయుధంగా పెడితే, నిరంతర ప్రయత్నం చేస్తుంటే , ఈ ప్రపంచంలో ఏదైనా సాధించగలరని " గుర్తుంచుకోవాలి. నిరాశలో ఉన్నప్పుడు, సేవా మార్గానికి కొన్నాళ్ళు దారి మార్చుకుంటే, దైవం ఇతరుల కంటే తనకిచ్చిన వరాలను గుర్తించి, బ్రతుకు విలువను తెలుసుకుని, మళ్ళీ ఉత్తేజం పొందుతారు.

ఇలా ఇతరుల ఆనందం కోసం నిద్రాహారాలు, కుటుంబం, వ్యక్తిగత సమయం, స్వేచ్ఛ, తన చుట్టలతో బంధువులతో మాట్లాడే తీరిక వేళలు, ఎండ, చలి తట్టుకుని, ఇష్టమైనవన్నీ వదులుకుని, విశ్రాంతి, విరామం లేకుండా పని చెయ్యడం అనేది ఒక రకంగా త్యాగం కాదంటారా? అలా నిత్యం పరిశ్రమించే ప్రతి ఒక్క సెలబ్రిటీకి నా సలాం. 

" నీకోసం నువ్వు బ్రతికితే అది జంతు జీవనం,

ఇతరుల కోసం బ్రతికితే, అది మానవ జీవనం,

ఇతరులకోసం నీ జీవితాన్ని త్యాగం చెయ్యటమే దివ్యత్వం " అన్న గురుదేవుల వాక్కులు యెంత సత్యమో కదా !

కాబట్టి, ఒకరకంగా ఇటువంటి  త్యాగం చేస్తున్న ఈ  సెలబ్రిటీల జీవన విధానంలో దివ్యత్వం ఉంటుంది. ఈ సారి ఇటువంటి వారిని చూసినప్పుడు, వారి కళ్ళు మీ చూపుల్లోని ఆరాధన కోసం, 'నేను మీ అభిమానిని అండి', అని వారి చెవులు మీరు చెప్పే చిన్నమాటకోసం తపిస్తూ ఉంటాయని, గుర్తుంచుకుంటారు కదూ. కళామతల్లికి ఇదే మనమిచ్చే సిసలైన నీరాజనం.